بحث امروزمان در مورد تفاوت و یا برتری دو روش نماشویی با طناب و نماشویی با داربست است شستشوی نما توسط نماشو در هر روش بستگی به مهارت او دارد .

هر کدام از دو روش مزایا و همچنین مضرات و خطراتی دارند ابتدا به بررسی کامل نماشویی با داربسا از جهات مختلف می پردازیم

نماشویی با داربست

آنطور که از نامش بر می آید شستشوی نمای ساختمان از طریق سعود و فرود به وسیله داربست می باشد .

داربست تشکیل شده از بست ها و کنسول های لوله ای فلزی است که توسط بست ها با اشکال مختلف بسته شده و به نمای ساختمان محکم می شود .

و سپس نماشو به وسیله کمربند ایمنی خود می تواند برروی کنسول داربست در جهات اقی و عمودی جابه جا شده و اقدام به نماشویی می کند.

در این روش به دلیل سطح اتکای مناسب و همچنین امنیت بالا در اثر استفاده از کمربند مخصوص داربست نماشور می تواند، با استرس کمتر اقدام به نماشویی ساختمان کند و با دقت و حوصله کافی به کار خود ادامه دهد.

اما ایجاد یک داربست در نمای ساختمان سختی ها و هزینه های زیادی دارد در برخی مکان ها احتیاج به مجوز شهرداری دارد و همچنین اجرای داربست برای ساختمان های بسیار بلند و دارای نمای غیر یکنواخت و دارای اشکال هندسی پیچیده تقریبا غیر ممکن است.

نماشویی با راپل

روش دوم نماشویی با استفاده از راپل و یا طناب می باشد در این روش نماشور با استفاده از طناب و محکم کردن آن در پشت بام و یا سطح نما به قسمت های محکم و معمولا فلز اقدام به سقوط از نما می کند.

در این روش امکان وجود ندارد و شستشوی نما با مواد نانو  توسط نماشو تنها در جهت سقوط و در حدود 3 متر در جهت افق انجام می شود .

در این روش نماشو سطح اتکای مناسب ندارد و با کمترین نیرویی از نما جدا شده و سطح نما از دسترس نماشو خارج می شود پس نماکار باید با نیروی دست و مکنده های مخصوص موقعیت خود را کنترل کند تا بررویی نما مسلط باشد.

در اینجا تنها مراقب و محافظ و قدرت کار نماکار توانایی و مهارت خود و نیروی سندبلاست می باشد .

در این روش هزینه و سختی های داربست وجود ندارد و تنها عامل خطرات و همچنین سرعت پایین انجام کار نسبت به داربست است که آن هم به دلیل رعایت امنیت لازم می باشد .